يادآورى كرده است كه چون ساختمان مرد بواسطه ى آمادگى براى انجام سختى هاى زندگى برترى دارد بر اسكلت زن كه بسيار كم و ناقص مىتواند كارهاى سنگين زندگانى را تحمل كند به همين جهت موظف است از آنچه فراهم مىكند با زن شريك شود و از سرمايه ى خود به او بدهد و همين است معنى * ( ( قَوَّامُونَ عَلَى النِّساءِ ) ) * و در اين جمله هيچ حقّ برترى و تفوّق و امتيازى براى مرد تصديق نشده است بجز همان باربرى مشقات زندگى ، 2 - جمله ى : * ( ( فَالصَّالِحاتُ قانِتاتٌ ) * تا آخر جمله ) معرفى مىكند زنها را و دو وظيفه براى آنها معين مىكند : اول - چون مرد رنج و لوازم حياتى را فراهم مىكند با كلمه ى ( قانتات ) دستور مىدهد كه زن بايد فروتن براى خدا باشد يعنى تسليم به كارهاى شايسته ى زندگى كه خدا معيّن كرده است ، دوّم - با كلمه هاى * ( ( حافِظاتٌ لِلْغَيْبِ ) ) * زن را موظف كرده است كه چون مرد زحمت مىكشد و مال فراهم مىكند تو هم آن را بيهوده تلف مكن و بشايستگى نگهدارى كن ، بعلاوه ى عفت و پاكدامنى كه لازمه ى طبيعى زن است و بايد محافظت كند . 3 - از جمله ى * ( ( وَاللَّاتِي تَخافُونَ ) ) * تا آخر ممكن است اشاره باشد بضعف و ناتوانى زن در برابر تحريكات خارجى كه با اندك احساس ناملايم مىرنجد و خشمگين مىشود و ممكن است گفتار و كردار ديگران در او بقدرى مؤثر باشد كه ناسازگار شود و آماده ى بر هم زدن آشيانه ى زندگى ، در اين صورت با وسائل مقتضى كه به ترتيب يادآورى شده است بايد او را اصلاح كرد و در ضمن وظائف مرد نسبت بزن و جلوگيرى از انحراف و تجاوز او هم معيّن شده است . صفيعليشاه در تفسير خود گفته است : اى بسا زن كو ز شوهر سرد بود چون كه شد معلوم جرم از مرد بود گفت بايد زن كند تمكين مرد نى كه بيند روز و شب زو رنج و درد من برايم گر زنى بر مركبت تازيانه در جزا گيرد تبت تا چه جاى زن كه به روى هر دمى سخت گيرى از پى بيش و كمى در غلط صد بار از او اغماض كن نوبتى هم بيم ده و اعراض كن